Бахтиёр Файзуллоев, махсус барои “ФТ”

Бозиро аз нимаи қисми якум дарёфтам. Мухлисони хеле зиёде ҷамъ омада буданд ва меомаданд. Аз ҷумла дар байни ҷамъомадагон мухлисаҳои зиёд ба назар мерасиданд (расмҳои 2-6). Бехатарӣ аз тарфи кормандони ҳифзи ҳуқуқ хело хуб ба роҳ монда шуда буд. Дар даромад ҳатто кинолог истода буд (расми 1). Дар варзишгоҳ намояндагони телевизионҳои шимол иштирок доштанд (акси 5.)

Дар назар ба соли қаблӣ, варзишгоҳ бисёр камбудиҳояшро ислоҳ намудааст. Аммо сабзаи майдон ҳанўз ҷавобгўи талабот нест. Ин сабаб гашт, ки бозигарон аҳён-аҳён ба хатогиҳои ногаҳӣ роҳ диҳанд.

Боз як чизи ғайричашмдощте дар ду бозии асосии ҳафтаи охир дучор шудем: доварон!!! Мо (яъне мухлисони шимол) одат кардаем, ки дар бозиҳои Регар, Вахш, Истиқлол одатан доварон тарафи меҳмононро мегиранду бисёр вақт Парвозу Хуҷанд зарар мебинанд. Аммо, ин дафъа чунин набуд. Доварон одилона доварӣ намуда (ба истиснои хатогии сатҳи доварашон), на мизбононро тарафгирӣ карданду на меҳмононро… Ки медонад, шояд ин амали онҳо то андозае зинаи аввалро касб кардани Равшану дар қатори сустакон ҷойгиршавии баъзе дастаҳои пурқувватро шарҳ диҳад. Хонандаи азиз, ту чи фикр дорӣ?

Ҳанўз аз бозӣ Парвоз ва Истиқлол шоҳид гаштем, ки Истиқлол назар ба солҳои пешин дигаргун шудааст. Тағйироти куллӣ дар хатти дифоъи даста дида мешавад. Муҳофизони Истиқлол дар сурати соҳиби тўб гаштани ҳариф бо як зудӣ ба зоннаи худ бармегарданд ва девореро ташкил медиҳанд, ки гузаштани он на ба ҳар кас муяссар мешавад. Бар муқобили Парвоз сохтори ҳимояи Истиқлол –  хаттии зоннагӣ. Хатти дифоъи имрўзаи Истиқлолро беҳтарин дар ҷумҳурӣ гўем хато нахоҳем кард. Ба ҳар ҳол чунин шакли тартибдиҳии хатти ҳимоя то ба имрўз дар футболамон надида будем.

Байни бозигарони Истиқлол ҳамдигарфаҳмии хуб мавҷуд аст. Ба болои ҳамаи ин Истиқлол ҳунари хуби тақсимкунии энергияро дорост. Дар қисми аввал истиқлол хирси зимистонро монанд аст. Қисми дуюм бошад озодихоҳон ба шери жаён мубаддал мегарданд.

Сухан, ки дар бораи Парвоз рафт, каме бозии Парвоз ва Истиқлолро шарҳ медиҳем. Дар қисми аввал Парвоз хуҷумҳои пайдарпай гузаронида, ба ҳадди ақал ду лаҳзаи сад дар садаи голзаниро аз даст дод. Боз як дафъаи дигар озодихоҳон ҳуҷумгари ҳавопаймоёнро дар майдончаи ҷаримавии худ «афтониданд». Аммо то ба Рашид расидан, эҳ-ҳеее, ба ў фарсахҳои зиёд даркор аст.

Асоси Парвозро ҳимоятгари №2, ки исмашро Мақсуд мехонданд, ташкил медиҳад. Тўби аввалро Истиқлол баъди дар доираи қоида ба замин хобонидани ў ба дарвозаи Парвоз зада буд. Фикр мекунам дастаҳои пурқувват бояд ба шикори ў бароянд.

Дар нисфи нимаи аввал қаҳрамонони феълӣ риштаи бозиро пурра ба зиммаи худ гирифт. Мавҷҳои пуртуғёни ҳуҷуми озодихоҳонро ҳавопаймоён истодагарӣ карданд, ҳатто дар як лаҳза муҳофиз тўбро аз хатти дарвоза баргардонд ва масъалаи кушодани ҳисобро мавқуф гузошт. Баъд бозӣ боз ба маҷрои худ даромад, аввал бозии тоҷикона (яъне зарбаҳою давиданҳои бемантиқу безеб, пои якдигарзанию теледиҳиҳои говзўрона) оғоз ёфту хурсандона дер давом накард, хуллас зимоми бозӣ гоҳ яке ба даст мегирифту гоҳ дигарӣ. Нимаи бозӣ бо ҳисоби хушк ба анҷом расид.

Оғози нимаи дуюм ҳавопаймоён аз рўи инертсия хатти  дифоъи озодихоҳонро рахна сохтанӣ мешуданд ва боз як лаҳзаи хуби голзаниро аз даст доданд.

Ба ин рафтор хирсро аз хоб бедор карданду вай ба шери жаён мубаддал гардид.

Қисми дуюми бозӣ байни фосилаи хатти ҳуҷум ва нимҳимояи Парвоз калон шудан гирифт(!). Нимҳимоятгарон саривақт ҳуҷумкунандагонро бо тўб таъмин намекарданд. Муҳоҷими канори рост қариб ки пурра аз кор баромада буд. ККФ (КПД)-и ў, яъне Хайрулло Гайбуллоев комилан ба сифр баробар шуда бошад ҳам мураббӣ чорае намеандешид, шояд барои ислоҳ Парвоз захира надошт? Хулоса, аз ду муҳоҷим танҳо як нафари он кор мекарду дигараш давишҳои беҳуда дошт. Аммо вақте ўро иваз карданд кор аллакай аз кор гузашта буд.

Хуллас Истиқлол парвози Парвозро мавқуф гузошт 0-3.

Чандин мухлисон қавл доданд, ки бо аломати эътироз барои тамошои бозии оянда ба Фурудгоҳ нахоҳанд омад.

 

This slideshow requires JavaScript.

Дар бозии имрўза сценарияи бозӣ такрор ёфт. Рафти бозиро метавонед аз сайти расмии Истиклол пайдо созед. Қисми аввали бозиро Истиқлол бо нисфи қувваи худ паси сар намуда, қувваашро барои қисми дуюм сарфа мекард. Ин буд, ки ҳуҷумҳои Хуҷанд ҷонноктар буданду дар худ хатари зиёд нуҳуфта. Ҳар ду даста ҳам чандин лаҳзаҳои хуби голзаниро аз даст доданд. Аммо қисми дуюм озодихоҳон бо руҳияи дигар ба набард баромаданд. Ду-се ивазнамоии бозигарон бозиро дигаргун сохт.

Дар ин вохўрӣ амалиёти доварон касро ба ҳайрат мегузошт! Довари канорӣ ба як сў ишора кунад довари майдон бошад баръакс! Ду-се даъфа чунин амалро такрор намуданд, ҳам ба фоидаи ину ҳам ба он. Яъне, довар дар доираи қоидаҳои бозӣ (ба ғайр аз хатогиҳои табиии довар) ҳукми хеш мебаровард. Шояд ин ҷавобгўи саволи чарои ҳайратовар (яъне пешсаф шудани тими ноўҳдабарои соли пешину ба қатори сустакон даромадани грандҳои қаблӣ) бошад?..

Бештар дилам ба ҳоли ҳуҷумгари Истиқлол сўхт, дар майдоначаи ҷаримавии ҳариф хешро чунон бардошта ба замин зад (шояд оҳи ҷонхарош ҳам баровард), ки қариб буд ҷигар кафонад, аммо довар подоше надод. Ўҳ ноинсоф! Солҳои қаблин агар чунин афтиш мекардӣ, корти сурх ва пеналти сад дар сад таъмин буд. Ба доварон чӣ шуда бошад?..

Таҳлили бозии дар қисми дуюми нишондодаи озодихоҳон касро ба нофаҳмӣ меорад. Аслан Истиқлол бо форматсияи нисбии 4-4-2 ё 4-1-2-1-2  бозӣ мекард. Вақте Питер Краучро довар барои гирифтани корти дуюми зард аз майдон ронд хатти ҳимояи Истиқлол  тағйироти ҷиддие надид, ки ғайричашмдошт аст. Агар ба пеш баромадани нимҳимоятгари хатти дифоъ (опорник)-ро ба назар нагирем, ҳамон чаҳор нафар дар хатти қафо буданду, боқӣ монданд. Аммо чаро хатти дифоъ тағйир наёфт?:

Шояд Олимҷон Рафиқов аз ҳуҷумҳои ҷавобии Хуҷанд андеша мекард…

Шояд Олимҷони қаҳрамони футболи тоҷик, бозигари тими дўстдошта ва ифтихори тоҷикон-Помири Душанбе онро ба назар гирифт, ки аз соҳилидарёиҳо дар Хуҷанд ба осонӣ бароят хол намедиҳанд ва то ба охир истодагарӣ мекунанд…

Шояд…

Ба ҳар ҳол зидди дастае, ки як нафар кам аст ва камин гирифтаасту ба пеш намеояд бо чаҳор нафар ҳимоятгар бозӣ кардан каме аз мантиқ берун бошад. Аммо Рафиқов дар ин бобат донотар асту бештар аз мо медонад.

Баъди камшавӣ нақши муҳоҷими канори ростро ҳимоятгари №42 аҳёнан иҷро менамуд, ки нав ба бозӣ даромад. Ўро лозим меомад, ки дар танҳои майсараи озодихоҳонро рахна созад.

Ҳангоми ҳуҷумҳои ҷавобӣ №42  зуд-зуд аз опекуни худ ҷудо мешуд. Вале афсўс, ки дарди имрўзаи футболбозони тоҷик: яъне, «фикрронии бисёр аз тафари бозигар» нагузошт, ки мо имрўз иқтидори пурраи машинаи №42-ро бубинем. Аммо чунин фикрронии зиёдро озодихоҳон надоштанд, зуд ба хулоса меомаданд, гоҳе дуруст ва гоҳе на.

Агар дастаи Истиқлолро барои ҳамдигарфаҳмии хуб ва бозии аҳлона таъриф кунем, аз дастаи Хуҷанд бошад, ҳунарнамоии бозигари №12 (муҳоҷими канори рост, яқин тоҷикистонӣ нест), Попов (хатти дифоъ) ва дарвозабони нави дастаро дар алоҳидагӣ қайд намудан айни муддаъост, муҳофизи №17 ҳам хеле хуб буд. Яъне дар шакли умум хатти дифоъи Хуҷанд ҳам паст хуб аст.

Агар дарвозабони нави Хуҷанд қадди баландтар медошт, он вақт бо боварии том гуфта метавонистем, ки Хуҷанд проблемаи дарвозабонро бикулл ҳалл кардааст. Аслан, имрўз қадди баланд барои дарвозабон талаботи рақами 1 ҳам нест (кофӣ аст ба ёд овардани Акинфеев). Бозии хуб дорад дарвозабон. Вале ҳанўз ба мисли Насимшех фармонфармоӣ надорад.

Хуҷанд як дарди ба худ хос дорад. Дар сурати бозии бохтаистода ё мусовӣ дар охири бозӣ ба ҳуҷуми «пода» (яъне навалом) мегузашт. Аммо имрўз ин амал дида нашуд.

Дар фарҷоми бозӣ Истиқлол лаҳзаи хуби голзаниро аз даст дод. Барои бозии дағалона довар зарбаи ҷаримавӣ таъин кард. То дарвоза ҳамагӣ 20 метр каме зиёд буд. Аммо гулўлаи озодихоҳон девори соҳилидарёиёнро ҳатто рахна насохт. Баръакс Хуҷанд зуд ба ҳуҷуми ҷавобӣ гузашт. Мухлисон умед доштанд, ки дарди Хуҷанд боло меояд. Аммо чунин нашуд. Ақибгоҳи Истиқлол хело мустаҳкам буд.

В целом, Хуҷанд, ки мебоист аз Истиқлол мағлуб нашавад, вазифаашро сарбаландона иҷро кард. Аммо бозии Истиқлол бозии чемпионӣ нест. Хатти ҳуҷуми Истиқлол алҳол проблемадор аст.

Advertisements